يوم حداد
............
الناس بتحتفل بأعياد الميلاد
وانا يوم مولدي يوم حداد
امى ماتت وهي بتولدنى
من يومها والدنيا ضباب
والاحلام بقت سراب
ليلى طويل اسود هباب
انطفئت بغيابها كل القناديل
ومفيش دليل تعود بعد غياب
ونهارى ذليل سوط عذاب
بعد فراق أغلى الأحباب
سافرت وحدها بتذكرة ذهاب
لعودة فيها ولا إياب
ماتت وهى فى عز الشباب
سكنت برزخ من تراب
ضحت بروحها عشانى
انا القاتل انا الجانى
ده شئ بيعذبنى بيألمنى
ضميرى من الراحة حارمنى
مش قادر اتخلص من الذنب
يارب صبرنى ارحمنى
ياليتنى كنت باحشائها ميه جاريه
ولم اتى لهذى الدنيا
وامى تسعد بصباها وتفرح
وتتهنا بالحياة وتمرح
ولا أكون سبب شقاها وتعبها
واكون سبب بهجتها واسعادها
لكن القدر كان على معادها
كانت السما ملبدة بالغيوب
غابت الشمس وبكت النجوم
كأنها بتنذر بيوم مشئوم
يوم ميلادى يوم حدادى مش قادر انسى ذاك اليوم
صبحت من الحنان محروم
انا اليتيم المسكين اللى عمره مايكملش يوم
ماسمعتش صراخى بينده عليها
ولا شافت بكايا بيتوسل إليها
كأن الفراق مكتوب عليا وعليها
لا شفتها ولا شافتنى لكن محفورة فى قلبى صورتها
ماتت قبل ماتشوفنى بعينيها
وتضمنى لصدرها وتلمسنى بأيديها
وانام فحضنها وتحرسنى بعينيها
اتحرمت من عبير انفاسها
راحت ويا أجلها وفارقت اهلها وناسها
عشت طفولتى وصبايا وشبابى
من الحنان محروم
والحزن يحضن فيا ويضم
الناس الفرح عندها معزوم
وانا اللى حاله يغم
كل قرايبى وصاحبى يقولوا ياماما
وانا وحدى اللى معنديش أم
سؤال كان بيدور فى راسى
ليه وحدى اقاسى وأشيل الهم
كان نفسى أمى تفرح بنجاحى واجتهادى
وتعينى عند خفوقى وابتعادى
وتاخد بأيدى وتبطب عليا عند غضبى وعنادى
كان نفسي احس بفرحتها ولهفتها
وابتسامتها فى اسعادى
فى حاجات كتيرة نقصانى
نفسى اقولها ياأمى كتير وحشانى
لكن جوايا حاجة كبيرة كسرانى
انا سبب موتها ونهاية حياتها ومنها بعانى
يوم ميلادى بأعلن الحداد
على أمى اللى فاتتنى غريب فى الدنيا دى
صبحت فى وادى والناس فى وادى
الناس نايمه وأنا طال ليل سهادى
اناجى معشوقتي اللى ساكنه روحى وفؤادى
ياأمى عمرى ماهنساكى مهما
طال بعادك وابتعادى
حتى يكون يوم لقياكى هو ميعادى
واحتفل وياكى بيوم ميلادى
وادفن فى الثرى يوم حدادى
........
بقلم.الشاعر
الأمير _محمود
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق