الى روح الخال / عبد الرحمن الابنودى
هتحب يا وليدى
كبرت بسرعه ياواد
انا شايف لمعه فى عيونك
ما قدرشي ع البعاد
طاب شوف كراستك الاول
واتعلم ده العلم يصحى بلاد
عاملى فيها راجل
واقف من خمسه الصبح
متلطع عالناصيه
ورموشك النعسانه تبعت
للبنت رسايل
تخبل لياليها الصاحيه
اصل الحب يا وليدى
زى الزاد والزواد
يتغمز منه اللقمه
مش هقولك ايه عاد
يحصل بعديها
هتلاقى حيطان البيت
مسنوده على بعض
ماسكه فى بعضيها
البنت اللى عودها
زى القصب الممصوص
وحياتها زى شجر الزقوم
تعشق تنزح من جواها الحب صفايح
والا فراح ترقص على بابها بالكوم
الحب ياوليدى
عمره ما كان مش بدود
دى حلاوته اطعم من اللوز
مفروشه الضحكه معاه بورود
والشجر الميت لاجل مايصحي
يشرب منيه بالكوز
حتى اللى جرابه فاضى
لما يعشق الاحلام
تخبط على بابه بالجوز
هتحب يا وليدى
ما هو باين على وشك
اياك تمسك فى الدنيا
لما تفرد جناحتها
و توشوشلك
اعرف انها هتغشك
ياحمام ياطاير
هتعيش،جوه القمم
والا هترجع عشك
والله كبرت يا وليدى
عجزت يابن امبارح
والشعر الابيض كرمش وشك
والهم على وشك طارح
فاتوك الاحباب ماانا قولتلك
عايز تعشق
حب بلادك وفوت الكل
ولا مره توسوسلك ولاحتى عيالك
وارمى حتى خلقاتك
هتموت ايه يعنى
ما هو قبلك مات ملايين
جدك بهلول وعمك سماعين
فى ناس ماتت ولسه عايشه مكانها
زى الشجره اللى عايشه
ودبلت اوراقها
طول عمرك يا وطن
وانت شاب جميل
محبوس فى زنزانه
والكل فيها عليل
خفافيش قلوبهم سوده
زى سواد الليل
ليساك يا وطنى بصحتك
ولا ماشي بالمحاليل
يا نسيم الفجر والحريه
صبح بالخير على وش بلادى
يا عيون الخلق الحيرانه
يا قلوب مليانه افاعى
الكون بينادى ع الجنه
والجنه على ارض بلادى
بقلم /رضا البوشي
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق