رحلة امل
يا نسمة عز الرحيل
وقت الدقش
اتلحفك توب
وربطك ازار
وقال دائر الرحيل
للبلد النضار
ووضع السرج
فى الزامله
وكرب السرج
وشد الرباط
وعزم السفر
فى درب البلد
ومل الخرج
محنه لناس البلد
وناوى المقيل
فى شجر الظلال
فى الفريق
اوعه تنسي
وصيتى ليك
والوصيه ذمه
فى رقبة الحبيب
تغشي دارى الامان
وقيلى فى النيمه
الامان
وقبل الدخول
فى المنزل الاليف
فى طرف الفريق
تلقى السبيل
اشربى من مويتنا
اروى عطش السنين
فالسفر جد صعيب
غربه من حضن
الكبار
وبعد من ضحك الصغار
تلقى التراب شوق
لمشينا ومجينا
وغباره فى الكراع
اخدى ذرة منو
شمى ريحه البلد
ما التراب ولد
زى جنانا
اكثر بعيد
وطن اهلى الجدود
الناس الصمود
قبلى تنقرى باب السنط
فى البيت الوسيع
اسرقى النظر على
اليمين
فى لفه الزقاق
فى ضل ظليل
واسع مقيل
تلقى السمحه
نوارة الغريق
غادة شاربه
من لون القمح
وجه نضار
قولى ليها
انا جاييك
رغم الودار
فى البنادر
الضهارى
والمشاوير الكتار
رغم فراق القدر
وقهر الكبار
لازم نتلم
ونعيد المحنه
ونبنى الولف
دار الحنان
تلقى باب السنط
واقف ركز
ما خر من جور
زمن
ولا غربه احن
انقرى بشيش
خائف عليهو
من خلعه الشوق
ودهشه الحضور
من السرور
ادخلى تلقى الدار
تدور من الفرح
من ريحه الوصول
سلمى لى على
الجدار مهما طال
السفر والزمن
لازم نرجع
للبلد
نحكى الشوق
قصائد
ونذرف الدموع
فرح
.................
الدقش ، الصباح
الخرج , مخلاه توضع فى الدابه
الكراع ،الرجل
الضهارى قرى الريف
بشيش ، بلطف
محمد فضل الله فضل المولى
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق