كان زمان
فى بستان الغرام
ولد الحب من رحم البستان
فعرفت عمرى اللى جاى
وكل يوم نعيش سوا فى هذا البستان
لقضاء طفولة حبنا
وفى يوم راح حبيبى بعد كلام الناس وأترينا كنا فى نظر الناس فى غرام الأفاعى
وربنا أعلم بمولد حبنا وكان لساه رضيع فى وادى الغرام
وراح بلا سلام ولاحتى كلام وراحت الأيام وتهت بين نار الحب ونار الفراق
ومات طفلنا وهو لم يحبو فى بستان الغرام
وسقطت الاوراق من الاشجار
وتهيأ لى أنه الممات
وأنا لم أعرف الدنيا
وهكذا الناس
بقلمى عبدالمنعم عدلى
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق