شجرة بيتنا لسه بتطُل ع البلكونة
حبل الغسيل دبل من كُتر البُعاد
العصافير رايحه جاية تسأل علينا
ولسه الحمام راقد بيفقس أحفاد
والضليله فارشه هواها على السور
والحبل بقا مرجيحه لكل الطيور
والليل رايح والشمس بتفرش نور
والشجره واقفه بتمد حبل الوداد
شجرة العيله كانت بتطرح تووت
أبيض واحمر فى بألوان الربيع
وفى عز الخريف اوراقها تمووت
والقا فى ملامحها نهر دموع
تدرايها وتتألم الوجع فى سكوت
ولغاية النهارده واقفه بخشوع
مهانتش عليها العشره ومستنيه
الشبابيك ترجع تتفتح من تانى
والستاير ترفرف رايحه وجايه
وتشوف الغاليين يرجعهم زمانى
عندها الأصل بيسرى فى جدورها
عندها الأمل بيجرى فى شعوورها
متغيرتش ولا طردت عصافيرها
ولا يأست م الانتظار واقفه بتفانى
كل يوم بشوفها وافتكر ذكرياتها
واسمع طيفها يعزف فى ودانى
علمتنى كل حاجه حلوه وفهمت لغاتها
وكانت بتحس بيها قبل مقول يانى
د/ حسن الشوان / مصر
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق